Öncelikle önceki gün vefat eden değerli meslektaşım ve dostum, Merhum Ümran PORTAKAL’IN Vefatı nedeniyle yakınlarına, sevenlerine başsağlığı dilerim.

Ruhu şad mekânı cennet olsun inşaAllah!

VEFASIZ DOSTLAR

“İnsanın”

Yaşamı boyunca tanıdığı yüzlerce dost ve arkadaşları olur, onlarla yaşadığı, sayısız, acı ve tatlı birçok hatırası vardır. Hayatın ve hayatının birçok safhasını paylaştığı, halen daha devam eden dostlukları bulunur.

Hayatını güzelleştirdiği, yaşamlarına güzellikler kattığı bir ömür minnet duyacağı çok dostlukları olmuştur.

Birçokları ile dostlukları bir şekilde bitmesine rağmen, anılarını ve  hatıralarını, hiç kimseyle paylaşmadan, gurur duyarak taşır.

Kursaklarında hissettikleri lezzetlerin sadece kendilerine ait olduklarını sananlar, “İnsanın” duyduğu hazzı duyamaz, onun yürüdüğü yolda asla yürüyemezler.

Hani bir atasözü vardır “İt ürür, kervan yürür”  İnsan, bu sözü yüreğiyle söyleyen atalarının dünya görüşüne inanmıştır.

Kim ne derse desin, akıllı insan, yaşadığımız şu günlerde, müflis tüccarlar gibi eski defterleri karıştıran “ZAVALLI” bir fani olmaktansa, sırtında heybesi dolu gezgin bir “ABDAL” olmayı yeğler.

Korkmayın, korkularınız, varsa utançlarınız arasından bu “İnsanı” çıkarın, senaryolarınız içinde o’nu oynatmayın. 

O insan için dostunun utançları bile baştacıdır.

“Kullanıldık, kullandılar, aldatıldık, aldattılar” vb. gibi algılara kulak vermeden, yolunuzu değiştirmeyin. Özgür iradenizle yaptığınız hiçbir şey için pişmanlık duymayın.

Bana sorarsanız,

Benim için iyi kötü yoktur, hayatın yaşanmış ve yaşanacak eylemleri ve söylemleri vardır. 

Ben şahsen, hiçbir zaman İyi/Kötü tasnifini yapan insanın terazisine inanıp  oturmadım. İyi ile kötüyü, birbirine hayat veren, insanın ihtiyaç duyduğu iki olgu olarak düşündüm.

Sevgiyi ve vefayı üfleyenin sıfatı, yaptıkları beni hiç ilgilendirmemiştir.

Aslında her şeyi yaptıran korkudur, tüm hayatını korkularına kurban edip, kalan kısmıyla adamlık, insanlık gösterisi yapan o kadar zavallılar tanıdım ve tanıyorum ki; bu gün nefret ettiklerim bile olsa asla hatıramızı suiistimal etmem.

Hatıramıza ihanet edecek kadar zavallı durumuna düşen dost olursa bile, ancak ona acırım, hidayeti için sadece  dua ederim.

Vefasız dostlar!

Ne kadar ağzınız kalabalık olsa, her şeyin en iyisini bilseniz, kibrinizi yenemeyip dostluğa ihanet etseniz de, korkularınıza yenilip, “İnsanı” satsanız da, aptal yerine koysanız da, o insan, yüreğindeki tüm değerlerinizi çürütüp atarak, sizinle olan hatıralarına ve emanetlerinize asla ihanet etmez. 

“İyi ki varsınız, sizler olmasanız, hayatı yarım yaşayan, âleme tek pencereden bakan, sizler gibi bir zavallı olabilirdim,

Bu günkü halimi sizlere borçluyum.

Mutlu, huzurlu ve sağlıklı olun, benden korkmayın” derdi.

Bir bardak çay içip, laflayıp, sohbet ederek mutlu olduğumuz, kırk yıllık dostlar vardır. Onlar, “İnsanın” ailesi ile birlikte  hayatına renk katan değerleridir.

İnsanız ya! 

Allah’ın bahşettiği aklımızı yorup, ruhumuza nur olacak bir ışık ararız. 40 yıl sonra, ancak bir Abdal’a rast gelecek bir ışık çarptığında, aptallaşırız, dünyamız değişir.

Kim ne düşünürse düşünsün, “İnsanın” yaşadığı anıları, bir rüya gibi hayalinde canlansa da ömür boyu yüreğinde ve aklında hazine olarak kalır.

Zihniyet garibi, kıymetli dost,

Aklın ile bul, iraden ile sahip ol.

Hurafeye teslim olduğun, ona göre yürümeye alıştığın zaman, Yaradanın izniyle başlamanın, tevekküle yönelmenin, aklın ve iradenin tadını ve lezzetini anlamazsın.

HOŞÇA KALIN