Bugün, tarihin gölgelerinde kalmış bir paşanın; Enver Paşa’nın ölüm yıldönümü.
Orta Asya bozkırlarında, büyük bir hayalin peşinde vurulup düştüğü günün üzerinden tam 103 yıl geçti.
Bir dönemin idealist subayıydı Enver Paşa, Osmanlı’nın son yıllarında millî uyanışın, hürriyet fikrinin silahlı taşıyıcısıydı.
İttihat ve Terakki’nin önder kadrosundaydı.
1908’de meşrutiyeti getirirken kahramandı,
1913’te Babıâli’yi basarken komitacıydı,
1914’te orduyu savaşa sokarken başkomutandı…
Ama 1918’de geride yıkılmış bir imparatorluk, yüzbinlerce mezar ve paramparça bir millet kaldı.
Vaktiyle bizler, bir dönem Enver’i büyük bir kahraman gibi bildik ve andık.
“Osmanlı Paşasıdır, Ülkücü saygı duymalıdır” dedik.
Ama yıllar geçti. Belgeler, acılar ve gerçekler konuştu. Fark ettik ki: Bizler, yıllarca yanıldık.
Çünkü biz Enver’e hayranlıkla bakarken,
bir başka Osmanlı subayı, Mustafa Kemal Atatürk, Anadolu’da bir Millet oluşturmuştur.
Enver Paşa, gizli teşkilatların, fedai ruhun, romantik hayallerin adamıydı.
Mustafa Kemal Paşa, açık millet iradesinin, kurucu aklın, sistemli devrimin lideriydi.
Enver Paşa, geçmişinin ihtişamına özlem duyarak gitti.
Mustafa Kemal paşa, geleceğin temellerini atmak için kaldı.
Her iki paşamıza Allah’tan rahmet dilerken, Ruhları şad mekânları cennet olsun inşaAllah!
Enver paşa, çarpışarak öldü.
Atatürk; milletini ayağa kaldırmak için. yaşadı ve yaşatıyor, Bu yüzden bugün, Enver Paşa’nın hatırasına saygı duyarız.
Ama hakkı teslim etmek de bir ahlak borcudur:
O, harfleri değil halkı değiştirmiştir.
O, Milleti, Sultana Kul olmaktan çıkarıp vatandaş yapan adamdır.
Sonuç,
Biz artık hayale değil hakikate, slogana değil şahsiyete, gizli teşkilatlara değil, açık Millete inanıyoruz ve bugün, Enver Paşa’yı rahmetle anarken, bir kez daha üstüne basa basa söylüyor ve yazıyoruz. Atatürk! Atatürk! Atatürk! Cumhuriyet! Cumhuriyet! Cumhuriyet!

04 Ağustos 2025. ESEN KALIN