“Sevgi, insanın en büyük direncidir.”

Bugün Sevgililer Günü,
Gençler heyecanlı. Çiçekçiler kalabalık. Restoranlar dolu. Fotoğraflar çekiliyor, cümleler kuruluyor.

Ben ise elli üç yıllık bir evliliğin ardından şunu söylüyorum; Sevgi bir güne sığmaz. Sevgi, bir ömre yayılır.

Bizim zamanımızda büyük organizasyon, sürpriz kutlamalar pek olmazdı. Bir gül bulursak sevinirdik. Bulamazsak gönül almayı bilirdik. Çünkü sevgi eşyanın içinde değil, insanın niyetindeydi.

Elli üç yıl…
Az bir zaman değil. Bir ömür neredeyse.
Bu sürede gençlik geçti. Saçlara ak düştü. Hayat bazen cömert davrandı, bazen sert esti. Zaman oldu imkân azdı, zaman zaman yorgunluk oldu.
Ama biz birbirimizi bırakmadık.

Sevgi meğer büyük cümleler değilmiş.
Sevgi, hastalandığında başucunda beklemekmiş. Morali bozulduğunda sesini yumuşatmak, öfkeliyken susmayı bilmekmiş.

Gençken aşk heyecandır. Olgunlukta ise emektir. Aşk, ilk yıllarda kalbi hızlandırır.
Sonraki yıllarda kalbi sakinleştirir.
Birlikte büyümek diye bir şey var.
Bir insanın yüzündeki çizgilerin nasıl oluştuğunu bilmek…
Hangi sessizliğin yorgunluk, hangisinin kırgınlık olduğunu anlamak, sormadan fark etmek, işte sevgi biraz da budur.

Elli üç yıl boyunca her gün güldük mü? Hayır!
Hiç tartışmadık mı? Elbette tartıştık.
Ama hiçbir gün “Vazgeçelim” diyerek karamsar olmadık.
Sevgi bazen geri adım atmak, bazen özür dilemek, bazen haklıyken susmaktır.
En çok da “Biz” demeye devam etmektir.

Sevgililer Günü gençler için heyecan olabilir, bizim için ise şükür günüdür.
Birlikte yaşanmış bunca yıl, aynı sofrada oturduğumuz akşamlar, aynı yastığa baş koyabildiğimiz her gece için şükür günüdür.

Sevgi, yıllar geçtikçe azalmaz.
Şekil değiştirir. İlk yıllarda ateştir. Sonraki yıllarda ocaktır. Ateş yakar. Ocak ısıtır.

Elli üç yılın sonunda anladım ki;
Sevmek bir his değil sadece bir karardır.
Her sabah yeniden seçmek, yanında kalmayı istemek, kırılanları onarmayı istemektir.
Bugün çiçek alan, hediye alan alsın.
Ama asıl hediye, yarım asrı aşan sürede; “İyi ki birlikte yürüdük”, “İyi ki sabrettik, İyi ki vazgeçmedik.” sözlerini duyabilmektir.

Sevgi gösterişli değildir.
Derindir. Ve elli üç yılın sonunda insan şunu anlıyor: Gerçek sevgi, gençlikte başlar belki ama olgunlukta kök salar.

Bugün Sevgililer Günü.
Benim için bir ömür aynı kalbe yaslanmak yaşamımdaki en büyük zenginliktir.

ESEN KALINIZ