Seçim zamanı meydanlarda verilen sözler hâlâ hafızalarda duruyor. “Kapımız herkese açık olacak”, “Vatandaş istediği an bize ulaşacak”, “Birlikte yöneteceğiz” denildi. O günlerde mikrofonlar hiç susmadı, vaatler havada uçuştu, umutlar büyütüldü.
Bugün gelinen noktada ise Torbalı halkının önüne bambaşka bir tablo çıkmış durumda.
Vatandaş belediye başkanına ulaşamıyor. İnsanlar haftada bir saatlik halk günlerine mecbur bırakılıyor. Kalabalık salonlarda sıra bekleyen insanlar, birkaç dakikaya sıkıştırılan dertlerini anlatmaya çalışıyor. Sorun çok, çözüm az… Ses çok, icraat yok…
Torbalı sokaklarında gezen herkes aynı tabloyu görüyor.
Esnaf kan ağlıyor. Emekli geçinemiyor. Gençler umudunu kaybediyor. Mahallelerde çözüm bekleyen sorunlar büyüyor. Ama yönetimin önceliği sanki vatandaş değil, reklam çalışmaları oluyor.
Her köşe başında afiş…
Her duvarda fotoğraf…
Her yerde tanıtım…
Peki hizmet nerede?
Vatandaş artık süslü cümlelere inanmıyor. İnsanlar reklam değil sonuç görmek istiyor. Slogan değil samimiyet bekliyor. Fotoğraf değil yatırım görmek istiyor.
Torbalı halkı kandırılacak kadar saf değildir.
Sandıkta verilen destek, sınırsız kredi değildir. Halk oy verdiyse hizmet görmek için verdi. Ulaşılmayan makamlar, kapanan kapılar, göstermelik toplantılar için vermedi.
Buradan açıkça söylüyoruz:
Eleştiriye kulak tıkayan yönetimler, bir süre sonra halkın sesini de duyamaz hale gelir. Bugün çevresindeki alkışlara güvenenler, yarın sokaktaki sessiz öfkeyi anlayamaz.
Bize kızanlar olabilir.
Ama gerçekler rahatsız ediyorsa sorun yazılanlarda değil, yaşananlardadır.
Bu daha başlangıç…
Önümüzdeki günlerde Torbalı’da konuşulmayanları, üstü örtülenleri, vatandaşın isyanını, belediyedeki eksikleri ve halkın gerçek gündemini tek tek yazacağız.
Çünkü Torbalı sahipsiz değildir.
Ve unutulmasın:
Duvarlara asılan afişler zamanla solar…
Ama halkın hafızasına yazılan ihmaller asla silinmez.
