Değerli okurlarım,

Bizim için haber kutsaldır. Yorum ise bir vicdan meselesidir. Ben kalemimi her zaman halktan yana, haktan yana kullanırım. Kimse kusura bakmasın; doğruları yazmak bazen rahatsız eder ama sustukça gerçekler karanlıkta kalır.

Bugün köşemde, medeniyetlerin kadim şehri Şanlıurfa’nın Halfeti ilçesinden yükselen sesi taşıyorum. Bu yazı, sadece bir proje meselesi değil; bu yazı, güven meselesidir.

Halfeti’de konuşulan konu açık: GES projesi. Ama asıl mesele, bu projeden çok daha derin. Vatandaşın zihninde tek bir soru var: “Karşıyız denildi, peki bu imza neden atıldı?”

İşte tam da burada durup düşünmek gerekiyor. Siyaset, sadece kürsülerde verilen mesajlardan ibaret değildir. Siyaset, aynı zamanda atılan imzaların da sorumluluğunu taşır. Halk, söylenene değil; yapılanın arkasındaki samimiyete bakar.

Halfeti’deki vatandaş ne istiyor biliyor musunuz? Çok basit: Netlik. Şeffaflık. Dürüstlük.

Kimse laf kalabalığı duymak istemiyor. Kimse geçiştirilen açıklamalarla ikna olmuyor. Çünkü insanlar artık şunu çok iyi biliyor: Söylem ile eylem arasındaki fark, güveni ya inşa eder ya da yerle bir eder.

Bugün Halfeti’de yükselen tepkiyi sadece bir “yerel mesele” olarak görmek büyük hata olur. Bu, aslında Türkiye’nin birçok yerinde hissedilen ortak bir duygunun yansımasıdır: “Bize doğruyu söyleyin.”

Eğer halkın karşısında “karşıyız” deniliyorsa, o zaman atılan imzanın izahı da aynı açıklıkla yapılmalıdır. Eğer bir zorunluluk varsa, bu anlatılmalıdır. Eğer bir yanlış anlaşılma varsa, bu düzeltilmelidir. Ama sessizlik… İşte en çok o büyütür şüpheyi.

Unutulmamalıdır ki; halkın güveni bir kez sarsıldığında, onu yeniden kazanmak kolay olmaz.

Ben bu satırları yazarken bir tarafın değil, halkın yanındayım. Çünkü gazetecilik bunu gerektirir. Çünkü kalem, eğilip bükülmemelidir.

Halfeti’nin sesi duyulmalı. Sorular cevapsız kalmamalı. Ve en önemlisi, halk kendini kandırılmış hissetmemeli.

Kalemimiz de, sözümüz de bu yüzden nettir:
Halkın yanında durmayan, eninde sonunda halkın karşısında kalır.

Saygılarımla.